४. ञाणकथावण्णना

६१४-६१५. ‘‘अन्धका’’ति वुत्ता पुब्बसेलियअपरसेलियराजगिरिकसिद्धत्थिकापि येभुय्येन महासङ्घिका एवाति वुत्तं ‘‘पुब्बे…पे… भवेय्यु’’न्ति. तत्थ अञ्ञेति वचनं द्विन्नं कथानं उजुविपच्चनीकभावतो. पुरिमकानञ्हि चक्खुविञ्ञाणादिसमङ्गी ‘‘ञाणी’’ति वुच्चति, इमेसं सो एव ‘‘ञाणी’’ति न वत्तब्बोति वुत्तो. रागविगमो रागस्स समुच्छिन्दनं, तथा अञ्ञाणविगमो. यथा समुच्छिन्नाविज्जो ‘‘ञाणी’’ति, पटिपक्खतो ‘‘अञ्ञाणी’’ति, एवं असमुच्छिन्नाविज्जो ‘‘अञ्ञाणी’’ति, पटिपक्खतो ‘‘ञाणी’’ति वुत्तो. अञ्ञाणस्स विगतत्ता सो ‘‘ञाणी’’ति वत्तब्बतं आपज्जति, न पन सततं समितं ञाणस्स पवत्तनतोति अधिप्पायो.

ञाणकथावण्णना निट्ठिता.