१. आनिसंसदस्सावीकथावण्णना
५४७. दट्ठब्बस्स आदीनवतो आनिसंसतो च यदिपि परवादिना पच्छा नानाचित्तवसेन पटिञ्ञातं, पुब्बे पन एकतो कत्वा पटिजानि, न च तं लद्धिं परिच्चजि. तेनस्स अधिप्पायमद्दनं युत्तन्ति दट्ठब्बं. तेनेवाह ‘‘अनिच्च…पे… पटिञ्ञातत्ता’’ति. आरम्मणवसेनाति आरम्मणकरणवसेन, न किच्चनिप्फत्तिवसेनाति अधिप्पायो. इदं आनिसंसकथानुयुञ्जनं आनिसंसदस्सनञ्च. ञाणं विपस्सना पटिवेधञाणस्स विय अनुबोधञाणस्सपि यथारहं पवत्तिनिवत्तीसु किच्चकरणं युत्तन्ति अधिप्पायो.
आनिसंसदस्सावीकथावण्णना निट्ठिता.