८. उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना

४७१. अट्ठमे सुतिसमीपन्ति सद्दसमीपं. सुय्यतीति हि सुति, सद्दस्सेतं अधिवचनं. तस्स समीपं उपस्सुति, सद्दसमीपन्ति वुत्तं होति. गण्ठिपदेसु च सुय्यतीति सुतीति सद्दोव वुत्तो. यत्थ पन ठितेन सक्का होति सद्दं सोतुं, तत्थ तिट्ठन्तो सद्दसमीपे ठितो नाम होतीति आह ‘‘यत्थ ठत्वा’’तिआदि. केचि पन ‘‘सुणाति एत्थाति सुति. यत्थ ठितो सुणाति, तस्स ठानस्सेतं नामं. तस्स समीपं उपस्सुती’’ति वदन्ति, एवं पन गय्हमाने यस्मिं ठाने ठितो सुणाति, तस्स आसन्ने अञ्ञस्मिं पदेसे तिट्ठतीति आपज्जति. अट्ठकथायञ्च उपस्सुति-सद्दस्सेव अत्थं दस्सेतुं ‘‘यत्थ ठत्वा सक्का होति, तेसं वचनं सोतु’’न्ति वुत्तं, न सुति-सद्दस्स. तस्मा पुब्बनयोवेत्थ पसत्थतरो. अथ वा उपेच्च सुय्यति एत्थाति उपस्सुति, ठानं. यं ठानं उपगतेन सक्का होति कथेन्तानं सद्दं सोतुं, तत्थाति एवमत्थो गहेतब्बो. मन्तेन्तन्ति भुम्मत्थे उपयोगवचनन्ति आह ‘‘मन्तयमाने’’ति.

४७३. एकपरिच्छेदानीति ‘‘सिया किरियं, सिया अकिरिय’’न्ति इमिना नयेन एकपरिच्छेदानि. इमानि हि तीणि सिक्खापदानि कदाचि किरियतो समुट्ठहन्ति, कदाचि अकिरियतो, न एकक्खणेयेव किरियाकिरियतो समुट्ठहन्ति. सेसमेत्थ उत्तानमेव. उपसम्पन्नता, चोदनाधिप्पायो, सवनन्ति इमानि पनेत्थ तीणि अङ्गानि.

उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.