४. दुट्ठुल्लसिक्खापदवण्णना
३९९. चतुत्थे तस्सेवाति यो आपन्नो, तस्सेव. आरोचेतीति पटिच्छादनत्थमेव मा कस्सचि आरोचेसीति वदति. वत्थुपुग्गलोति आपन्नपुग्गलो. येनस्स आरोचितन्ति येन दुतियेन अस्स ततियस्स आरोचितं. कोटि छिन्ना होतीति यस्मा पटिच्छादनपच्चया आपत्तिं आपज्जित्वाव दुतियेन ततियस्स आरोचितं, तस्मा तप्पच्चया पुन तेन आपज्जितब्बापत्तिया अभावतो आपत्तिया कोटि छिन्ना नाम होति.
४००. ‘‘अनुपसम्पन्नस्स सुक्कविस्सट्ठि च कायसंसग्गो चाति अयं दुट्ठुल्लअज्झाचारो नामा’’ति इदं दुट्ठुल्लारोचनसिक्खापदट्ठकथाय न समेति. वुत्तञ्हि तत्थ (पाचि. अट्ठ. ८२) ‘‘अनुपसम्पन्नस्स दुट्ठुल्लं वा अदुट्ठुल्लं वा अज्झाचारन्ति एत्थ आदितो पञ्च सिक्खापदानि दुट्ठुल्लो नाम अज्झाचारो, सेसानि अदुट्ठुल्लो, सुक्कविस्सट्ठिकायसंसग्गदुट्ठुल्लअत्तकामा पनस्स अज्झाचारो नामा’’ति. ‘‘आरोचने अनुपसम्पन्नस्स दुट्ठुल्लं अञ्ञथा अधिप्पेतं, पटिच्छादने अञ्ञथा’’ति एत्थापि विसेसकारणं न दिस्सति, तस्मा अट्ठकथाय पुब्बेनापरं न समेति. अविरोधं इच्छन्तेन पन वीमंसितब्बमेत्थ कारणं. सेसमेत्थ उत्तानमेव. उपसम्पन्नस्स दुट्ठुल्लापत्तिजाननं, पटिच्छादेतुकामताय नारोचेस्सामीति धुरनिक्खेपोति इमानि पनेत्थ द्वे अङ्गानि.
दुट्ठुल्लसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.