१. सुरापानसिक्खापदवण्णना

३२६-३२८. सुरापानवग्गस्स पठमसिक्खापदे वतियाति गामपरिक्खेपवतिया. पाळियं पिट्ठसुरादीसु पिट्ठं भाजने पक्खिपित्वा तज्जं उदकं दत्वा मद्दित्वा कता पिट्ठसुरा. एवं पूवे ओदने च भाजने पक्खिपित्वा तज्जं उदकं दत्वा मद्दित्वा कता पूवसुरा ओदनसुराति च वुच्चति. ‘‘किण्णा’’ति पन तस्सा सुराय बीजं वुच्चति. ये सुरामोदकातिपि वुच्चन्ति, ते पक्खिपित्वा कता किण्णपक्खित्ता. हरीतकीसासपादिनानासम्भारेहि संयोजिता सम्भारसंयुत्ता.

मधुकतालनाळिकेरादिपुप्फरसो चिरपरिवासितो पुप्फासवो. पनसादिफलरसो फलासवो. मुद्दिकारसो मध्वासवो. उच्छुरसो गुळासवो. हरीतकामलककटुकभण्डादिनानासम्भारानं रसो चिरपरिवासितो सम्भारसंयुत्तो. बीजतो पट्ठायाति सम्भारे पटियादेत्वा चाटियं पक्खित्तकालतो, तालनाळिकेरादीनं पुप्फरसस्स गहितअभिनवकालतोयेव च पट्ठाय.

३२९. लोणसोवीरकं सुत्तञ्च अनेकेहि भेसज्जेहि अभिसङ्खतो अमज्जभूतो आसवविसेसो. वासग्गाहापनत्थन्ति सुगन्धिभावग्गाहापनत्थं. अचित्तकं लोकवज्जन्ति एत्थ यं वत्तब्बं, तं पठमपाराजिकवण्णनायं वुत्तनयेन वेदितब्बं. सेसमेत्थ उत्तानमेव. मज्जभावो, तस्स पानञ्चाति इमानि पनेत्थ द्वे अङ्गानि.

सुरापानसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.