३. उज्झापनकसिक्खापदवण्णना

१०३. ततिये धातुपाठे झे-सद्दो चिन्तायं पठितोति आह ‘‘लामकतो वा चिन्तापेन्ती’’तिआदि. अयमेव च अनेकत्थत्ता धातूनं ओलोकनत्थोपि होतीति दट्ठब्बं. ‘‘अक्खराय वाचेती’’तिआदीसु (पाचि. ४६) विय ‘‘छन्दाया’’ति लिङ्गविपल्लासवसेन वुत्तन्ति आह ‘‘छन्देना’’ति.

१०५. येन वचनेनाति येन ‘‘छन्दाय इत्थन्नामो इदं नाम करोती’’तिआदिवचनेन. येन च खिय्यन्तीति येन ‘‘छन्दाय इत्थन्नामो’’तिआदिवचनेन तत्थ तत्थ भिक्खूनं सवनूपचारे ठत्वा अवण्णं पकासेन्ति.

१०६. अञ्ञं अनुपसम्पन्नं उज्झापेतीति अञ्ञेन अनुपसम्पन्नेन उज्झापेति. तस्स वा तं सन्तिके खिय्यतीति तस्स अनुपसम्पन्नस्स सन्तिके तं सङ्घेन सम्मतं उपसम्पन्नं खिय्यति, अवण्णं वदन्तो वा पकासेति. अनुपसम्पन्नं सङ्घेन सम्मतन्ति एत्थ सम्मतपुब्बो सम्मतोति वुत्तो. तेनाह ‘‘किञ्चापी’’तिआदि. यस्मा उज्झापनं खिय्यनञ्च मुसावादवसेनेव पवत्तं, तस्मा आदिकम्मिकस्स अनापत्तीति पाचित्तियट्ठाने दुक्कटट्ठाने च इमिनाव अनापत्तिदस्सनत्थं वुत्तन्ति गहेतब्बं. एवञ्च कत्वा उज्झापेन्तस्स खिय्यन्तस्स च एकक्खणे द्वे द्वे आपत्तियो होन्तीति आपन्नं. अथ वा ईदिसं सिक्खापदं मुसावादतो पठमं पञ्ञत्तन्ति गहेतब्बं. सेसमेत्थ उत्तानमेव. धम्मकम्मेन सम्मतता, उपसम्पन्नता, अगतिगमनाभावो, तस्स अवण्णकामता, यस्स सन्तिके वदति, तस्स उपसम्पन्नता, उज्झापनं वा खिय्यनं वाति इमानि पनेत्थ छ अङ्गानि.

उज्झापनकसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.