भिक्खुनीविभङ्गो
१९६४. भिक्खुनीनं हितत्थाय, विभङ्गं यं जिनोब्रवि;
तस्मिं अपि समासेन, किञ्चिमत्तं भणामहं.
पाराजिककथा
१९६५. छन्दसो मेथुनं धम्मं, पटिसेवेय्य या पन;
होति पाराजिका नाम, समणी सा पवुच्चति.
१९६६. मनुस्सपुरिसादीनं, नवन्नं यस्स कस्सचि;
सजीवस्साप्यजीवस्स, सन्थतं वा असन्थतं.
१९६७. अत्तनो तिविधे मग्गे, येभुय्यक्खायितादिकं;
अङ्गजातं पवेसेन्ती, अल्लोकासे पराजिता.
१९६८. इतो परमवत्वाव, साधारणविनिच्छयं;
असाधारणमेवाहं, भणिस्सामि समासतो.
१९६९. अधक्खकं सरीरकं, यदुब्भजाणुमण्डलं;
सरीरकेन चे तेन, फुसेय्य भिक्खुनी पन.
१९७०. अवस्सुतस्सावस्सुता, मनुस्सपुग्गलस्स या;
सरीरमस्स तेन वा, फुट्ठा पाराजिका सिया.
१९७१. कप्परस्स पनुद्धम्पि, गहितं उब्भजाणुना;
यथावुत्तप्पकारेन, कायेनानेन अत्तनो.
१९७२. पुरिसस्स तथा काय- पटिबद्धं फुसन्तिया;
तथा यथापरिच्छिन्न- कायबद्धेन अत्तनो.
१९७३. अवसेसेन वा तस्स, कायं कायेन अत्तनो;
होति थुल्लच्चयं तस्सा, पयोगे पुरिसस्स च.
१९७४. यक्खपेततिरच्छान- पण्डकानं अधक्खकं;
उब्भजाणुं तथेवस्सा, उभतोवस्सवे सति.
१९७५. एकतोवस्सवे चापि, थुल्लच्चयमुदीरितं;
अवसेसे च सब्बत्थ, होति आपत्ति दुक्कटं.
१९७६. उब्भक्खकमधोजाणु-मण्डलं पन यं इध;
कप्परस्स च हेट्ठापि, गतं एत्थेव सङ्गहं.
१९७७. केलायति सचे भिक्खु, सद्धिं भिक्खुनिया पन;
उभिन्नं कायसंसग्ग-रागे सति हि भिक्खुनो.
१९७८. होति सङ्घादिसेसोव, नासो भिक्खुनिया सिया;
कायसंसग्गरागो च, सचे भिक्खुनिया सिया.
१९७९. भिक्खुनो मेथुनो रागो, गेहपेमम्पि वा भवे;
तस्सा थुल्लच्चयं वुत्तं, भिक्खुनो होति दुक्कटं.
१९८०. उभिन्नं मेथुने रागे, गेहपेमेपि वा सति;
अविसेसेन निद्दिट्ठं, उभिन्नं दुक्कटं पन.
१९८१. यस्स यत्थ मनोसुद्धं, तस्स तत्थ न दोसता;
उभिन्नम्पि अनापत्ति, उभिन्नं चित्तसुद्धिया.
१९८२. कायसंसग्गरागेन, भिन्दित्वा पठमं पन;
पच्छा दूसेति चे नेव, होति भिक्खुनिदूसको.
१९८३. अथ भिक्खुनिया फुट्ठो, सादियन्तोव चेतसा;
निच्चलो होति चे भिक्खु, न होतापत्ति भिक्खुनो.
१९८४. भिक्खुनी भिक्खुना फुट्ठा, सचे होतिपि निच्चला;
अधिवासेति सम्फस्सं, तस्सा पाराजिकं सिया.
१९८५. तथा थुल्लच्चयं खेत्ते, दुक्कटञ्च विनिद्दिसे;
वुत्तत्ता ‘‘कायसंसग्गं, सादियेय्या’’ति सत्थुना.
१९८६. तस्सा क्रियसमुट्ठानं, एवं सति न दिस्सति;
इदं तब्बहुलेनेव, नयेन परिदीपितं.
१९८७. अनापत्ति असञ्चिच्च, अजानित्वामसन्तिया;
सति आमसने तस्सा, फस्सं वासादियन्तिया.
१९८८. वेदनट्टाय वा खित्त-चित्तायुम्मत्तिकाय वा;
समुट्ठानादयो तुल्या, पठमन्तिमवत्थुना.
उब्भजाणुमण्डलकथा.
१९८९. पाराजिकत्तं जानन्ति, सलिङ्गे तु ठिताय हि;
‘‘न कस्सचि परस्साहं, आरोचेस्सामि दानि’’ति.
१९९०. धुरे निक्खित्तमत्तस्मिं, सा च पाराजिका सिया;
अयं वज्जपटिच्छादि- नामिका पन नामतो.
१९९१. सेसं सप्पाणवग्गस्मिं, दुट्ठुल्लेन समं नये;
विसेसो तत्र पाचित्ति, इध पाराजिकं सिया.
वज्जपटिच्छादिकथा.
१९९२. सङ्घेनुक्खित्तको भिक्खु, ठितो उक्खेपने पन;
यंदिट्ठिको च सो तस्सा, दिट्ठिया गहणेन तं.
१९९३. अनुवत्तेय्य या भिक्खुं, भिक्खुनी सा विसुम्पि च;
सङ्घमज्झेपि अञ्ञाहि, वुच्चमाना तथेव च.
१९९४. अचजन्तीव तं वत्थुं, गहेत्वा यदि तिट्ठति;
तस्स कम्मस्स ओसाने, उक्खित्तस्सानुवत्तिका.
१९९५. होति पाराजिकापन्ना, होतासाकियधीतरा;
पुन अप्पटिसन्धेया, द्विधा भिन्ना सिला विय.
१९९६. अधम्मे पन कम्मस्मिं, निद्दिट्ठं तिकदुक्कटं;
समुट्ठानादयो सब्बे, वुत्ता समनुभासने.
उक्खित्तानुवत्तिककथा.
१९९७. अपाराजिकखेत्तस्स, गहणं यस्स कस्सचि;
अङ्गस्स पन तं हत्थ-ग्गहणन्ति पवुच्चति.
१९९८. पारुतस्स निवत्थस्स, गहणं यस्स कस्सचि;
एतं सङ्घाटिया कण्ण-ग्गहणन्ति पवुच्चति.
१९९९. कायसंसग्गसङ्खात-असद्धम्मस्स कारणा;
भिक्खुनी हत्थपासस्मिं, तिट्ठेय्य पुरिसस्स वा.
२०००. सल्लपेय्य तथा तत्थ, ठत्वा तु पुरिसेन वा;
सङ्केतं वापि गच्छेय्य, इच्छेय्या गमनस्स वा.
२००१. तदत्थाय पटिच्छन्न-ट्ठानञ्च पविसेय्य वा;
उपसंहरेय्य कायं वा, हत्थपासे ठिता पन.
२००२. अयमस्समणी होति, विनट्ठा अट्ठवत्थुका;
अभब्बा पुनरुळ्हाय, छिन्नो तालोव मत्थके.
२००३. अनुलोमेन वा वत्थुं, पटिलोमेन वा चुता;
अट्ठमं परिपूरेन्ती, तथेकन्तरिकाय वा.
२००४. अथादितो पनेकं वा, द्वे वा तीणिपि सत्त वा;
सतक्खत्तुम्पि पूरेन्ती, नेव पाराजिका सिया.
२००५. आपत्तियो पनापन्ना, देसेत्वा ताहि मुच्चति;
धुरनिक्खेपनं कत्वा, देसिता गणनूपिका.
२००६. न होतापत्तिया अङ्गं, सउस्साहाय देसिता;
देसनागणनं नेति, देसितापि अदेसिता.
२००७. अनापत्ति असञ्चिच्च, अजानित्वा करोन्तिया;
समुट्ठानादयो सब्बे, अनन्तरसमा मता.
२००८. ‘‘असद्धम्मो’’ति नामेत्थ, कायसंसग्गनामको;
अयमुद्दिसितो अत्थो, सब्बअट्ठकथासुपि.
२००९. विञ्ञू पटिबलो काय-संसग्गं पटिपज्जितुं;
कायसंसग्गभावे तु, साधकं वचनं इदं.
अट्ठवत्थुककथा.
२०१०. अवस्सुता पटिच्छादी, उक्खित्ता अट्ठवत्थुका;
असाधारणपञ्ञत्ता, चतस्सोव महेसिना.
पाराजिककथा निट्ठिता.
सङ्घादिसेसकथा
२०११. या पन भिक्खुनी उस्सयवादा;
अट्टकरी मुखरी विहरेय्य;
येन केनचि नरेनिध सद्धिं;
सा गरुकं किर दोसमुपेति.
२०१२. सक्खिं वापि सहायं वा, परियेसति दुक्कटं;
पदे पदे तथा अट्टं, कातुं गच्छन्तियापि च.
२०१३. आरोचेति सचे पुब्बं, भिक्खुनी अत्तनो कथं;
दिस्वा वोहारिकं तस्सा, होति आपत्ति दुक्कटं.
२०१४. आरोचेति सचे पच्छा, इतरो अत्तनो कथं;
होति भिक्खुनिया तस्सा, थुल्लच्चयमनन्तरं.
२०१५. आरोचेतितरो पुब्बं, सचे सो अत्तनो कथं;
पच्छा भिक्खुनी चे पुब्ब-सदिसोव विनिच्छयो.
२०१६. ‘‘आरोचेही’’ति वुत्ता चे, ‘‘कथं तव ममापि च’’;
आरोचेतु यथाकामं, पठमे दुक्कटं सिया.
२०१७. दुतियारोचने तस्सा, थुल्लच्चयमुदीरितं;
उपासकेन वुत्तेपि, अयमेव विनिच्छयो.
२०१८. आरोचितकथं सुत्वा, उभिन्नम्पि यथा तथा;
विनिच्छये कते तेहि, अट्टे पन च निट्ठिते.
२०१९. अट्टस्स परियोसाने, जये भिक्खुनिया पन;
पराजयेपि वा तस्सा, होति सङ्घादिसेसता.
२०२०. दूतं वापि पहिणित्वा, आगन्त्वान सयम्पि वा;
पच्चत्थिकमनुस्सेहि, आकड्ढीयति या पन.
२०२१. आरामे पन अञ्ञेहि, अनाचारं कतं सचे;
अनोदिस्स परं किञ्चि, रक्खं याचति तत्थ या.
२०२२. याय किञ्चि अवुत्ताव, धम्मट्ठा सयमेव तु;
सुत्वा तं अञ्ञतो अट्टं, निट्ठापेन्ति सचे पन.
२०२३. तस्सा, उम्मत्तिकादीन-मनापत्ति पकासिता;
कथिनेन समुट्ठानं, तुल्यं सकिरियं इदं.
अट्टकारिकथा.
२०२४. जानन्ती भिक्खुनी चोरिं, वज्झं विदितमेव या;
सङ्घं अनपलोकेत्वा, राजानं गणमेव वा.
२०२५. वुट्ठापेय्य विना कप्पं, चोरिवुट्ठापनं पन;
सङ्घादिसेसमापत्ति-मापन्ना नाम होति सा.
२०२६. पञ्चमासग्घनं याय, हरितं परसन्तकं;
अतिरेकग्घनं वापि, अयं ‘‘चोरी’’ति वुच्चति.
२०२७. भिक्खुनीसु पनञ्ञासु, तित्थियेसुपि वा तथा;
या पब्बजितपुब्बा सा, अयं ‘‘कप्पा’’ति वुच्चति.
२०२८. वुट्ठापेति च या चोरिं, ठपेत्वा कप्पमेविदं;
सचे आचरिनिं पत्तं, चीवरं परियेसति.
२०२९. सम्मन्नति च सीमं वा, तस्सा आपत्ति दुक्कटं;
ञत्तिया दुक्कटं द्वीहि, कम्मवाचाहि च द्वयं.
२०३०. थुल्लच्चयस्स, कम्मन्ते, गरुकं निद्दिसे बुधो;
गणो आचरिनी चेव, न च मुच्चति दुक्कटं.
२०३१. अनापत्ति अजानन्ती, वुट्ठापेति, तथेव च;
कप्पं वा अपलोकेत्वा, तस्सा उम्मत्तिकाय वा.
२०३२. चोरिवुट्ठापनं नाम, जायते वाचचित्ततो;
कायवाचादितो चेव, सचित्तञ्च क्रियाक्रियं.
चोरिवुट्ठापनकथा.