६. अञ्ञातकविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना

५१५. छट्ठे पटु एव पट्टो. पाळियं धम्मनिमन्तनाति समणेसु वत्तब्बाचारधम्ममत्तवसेन निमन्तना, दातुकामताय कतनिमन्तना न होतीति अत्थो. तेनेव ‘‘विञ्ञापेस्सती’’ति वुत्तं. अञ्ञातकअप्पवारिततो हि विञ्ञत्ति नाम होति.

५१७. ‘‘तिणेन वा पण्णेन वा पटिच्छादेत्वा आगन्तब्ब’’न्ति इमिना भूतगामविकोपनं अनुञ्ञातन्ति आह ‘‘नेव भूतगामपातब्यताया’’तिआदि. पठमं सुद्धचित्तेन लिङ्गं गहेत्वा पच्छा लद्धिं गण्हन्तोपि तित्थियपक्कन्तको एवाति आह ‘‘निवासेत्वापि लद्धि न गहेतब्बा’’ति.

यं आवासं पठमं उपगच्छतीति एत्थापि विहारचीवरादिअत्थाय पविसन्तेनपि तिणादीहि पटिच्छादेत्वाव गन्तब्बं, न त्वेव नग्गेन आगन्तब्बन्ति सामञ्ञतो दुक्कटस्स वुत्तत्ता. चिमिलिकाहीति पटपिलोतिकाहि. परिभोगेनेवाति अञ्ञं चीवरं अलभित्वा परिभुञ्जनेन. परिभोगजिण्णन्ति यथा तं चीवरं परिभुञ्जियमानं ओभग्गविभग्गताय असारुप्पं होति, एवं जिण्णं.

५२१. अञ्ञस्सत्थायाति एत्थापि ‘‘ञातकानं पवारितान’’न्ति इदं अनुवत्तति एवाति आह ‘‘अत्तनो ञातकपवारिते’’तिआदि. इध पन अञ्ञस्स अच्छिन्ननट्ठचीवरस्स अत्थाय अञ्ञातकअप्पवारिते विञ्ञापेन्तस्स निस्सग्गियेन अनापत्तीति अत्थो गहेतब्बो, इतरथा ‘‘ञातकानं पवारितान’’न्ति इमिना विसेसो न भवेय्य. तेनेव अनन्तरसिक्खापदे वक्खति ‘‘अट्ठकथासु पन ञातकपरिवातट्ठाने…पे… पमाणमेव वट्टतीति वुत्तं, तं पाळिया न समेती’’ति (पारा. अट्ठ. २.५२६) च ‘‘यस्मा पनिदं सिक्खापदं अञ्ञस्सत्थाय विञ्ञापनवत्थुस्मिंयेव पञ्ञत्तं, तस्मा इध ‘अञ्ञस्सत्थाया’ति न वुत्त’’न्ति (पारा. अट्ठ. २.५२६) च. विकप्पनुपगचीवरता, समयाभावो, अञ्ञातकविञ्ञत्ति, ताय पटिलाभोति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि.

अञ्ञातकविञ्ञत्तिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.