४. पुराणचीवरसिक्खापदवण्णना

५०३-५. चतुत्थे पाळियं भत्तविस्सग्गन्ति भत्तस्स उदरे विस्सज्जनं, पवेसनं अज्झोहरणं भत्तकिच्चन्ति अत्थो, भोजनपरियोसानेन भत्तस्स विस्सज्जनन्तिपि वदन्ति. तत्थ नाम त्वन्ति सो नाम त्वं, ताय नाम त्वन्ति वा अत्थो. पिता च माता च पितरो, पितूनं पिता च माता च पितामहा, ते एव युगळट्ठेन युगो, तस्मा याव सत्तमा पितामहयुगा पितामहावट्टाति एवमेत्थ अत्थो दट्ठब्बो. एवञ्हि पितामहग्गहणेन मातामहो च पितामही मातामही च गहिताव होन्ति. सत्तमयुगतो परं ‘‘अञ्ञातका’’ति वेदितब्बं. याति भिक्खुनी. पितु माता पितामही, मातु पिता मातामहो.

पयोगे पयोगे भिक्खुस्स दुक्कटन्ति ‘‘धोवा’’ति आणापनवाचाय एकाय एव तदनुगुणस्स सब्बस्सापि पयोगस्स आणत्तत्ता वुत्तं.

५०६. तदविनाभावतो धोवनस्स ‘‘कायविकारं कत्वा’’ति च ‘‘अन्तोद्वादसहत्थे’’ति च वुत्तत्ता कायेन धोवापेतुकामतं अप्पकासेत्वा दानखिपनपेसनादिं करोन्तस्स च द्वादसहत्थं उपचारं मुञ्चित्वा बहि ठत्वा कायवाचाहि आणापेत्वा खिपनपेसनादिं करोन्तस्स च अनापत्ति एव.

एकेन वत्थुनाति पठमकतेन. पञ्चसतानि पमाणं एतासन्ति पञ्चसता. भिक्खुभावतो परिवत्तलिङ्गापि भिक्खुनी भिक्खूनं सन्तिके एकतोउपसम्पन्ना एव.

५०७. तावकालिकं गहेत्वाति अत्तना कतिपाहं पारुपनादिअत्थाय तावकालिकं याचित्वा. पुराणचीवरता, उपचारे ठत्वा अञ्ञातिकाय भिक्खुनिया आणापनं, तस्सा धोवापनादीनि चाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि.

पुराणचीवरसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.