८. उपवानसुत्तवण्णना

१८९. पच्चत्तन्ति करणनिद्देसो अयन्ति आह – ‘‘अत्तनावा’’ति. कुरुमानोयेवाति उप्पादेन्तो एव. कम्मट्ठानविमुत्तिया सुट्ठु विमुत्तन्ति कम्मट्ठानमनसिकारेन नीवरणानं दूरीभावतो तेहि सुट्ठु विमुत्तं. अत्थं करित्वाति भावनामनसिकारं उत्तमं कत्वा. ‘‘महा वत मे अयं अत्थो उप्पन्नो’’ति अत्थिको हुत्वा.