८. वस्ससुत्तवण्णना
१०३४. पारं वुच्चति निब्बानं संसारमहोघस्स परतीरभावतो. तेनाह – ‘‘तिण्णो पारङ्गतो, थले तिट्ठति ब्राह्मणो (सं. नि. ४.२३८; इतिवु. ६९; पु. प. १८८), ये जना पारगामिनो’’ति (ध. प. ८५) च. अथ वा पाति रक्खतीति पारं, निब्बानं. यो पटिविज्झति, तं वट्टदुक्खतो पाति रक्खति, अच्चन्तहितेन च विमुत्तिसुखेन च रमेति, तस्मा पारन्ति वुच्चति. गच्छमाना एवाति पारं निब्बानं गच्छमाना एव. ते धम्मा आसवानं खयाय संवत्तन्ति सच्छिकिरियापहानपटिवेधानं समकालत्ता.