४. पुञ्ञाभिसन्दवग्गो
१. पठमपुञ्ञाभिसन्दसुत्तवण्णना
१०२७. अविच्छेदेन निच्चप्पवत्तियमानानि पुञ्ञानि अभिसन्दनट्ठेन ‘‘पुञ्ञाभिसन्दा’’ति वुत्ता, तेन पुञ्ञनदियोति अत्थो वुत्तो. सुखस्स आहरणतो आनयनतो सुखस्साहारो.
४. पठमदेवपदसुत्तवण्णना
१०३०. देवानन्ति विसुद्धिदेवानं. देवपदानीति तेसं पदानि देवपदानि, देवोति वा सम्मासम्बुद्धो. देवस्स ञाणेन अक्कन्तपदानीति पटिवेधञाणेन चेव देसनाञाणेन च अक्कन्तपदानि. देवा नाम जातिदेवा. तेसम्पि देवट्ठेन देवोति देवदेवो, सम्बुद्धो.
८. वस्ससुत्तवण्णना
१०३४. पारं वुच्चति निब्बानं संसारमहोघस्स परतीरभावतो. तेनाह – ‘‘तिण्णो पारङ्गतो, थले तिट्ठति ब्राह्मणो (सं. नि. ४.२३८; इतिवु. ६९; पु. प. १८८), ये जना पारगामिनो’’ति (ध. प. ८५) च. अथ वा पाति रक्खतीति पारं, निब्बानं. यो पटिविज्झति, तं वट्टदुक्खतो पाति रक्खति, अच्चन्तहितेन च विमुत्तिसुखेन च रमेति, तस्मा पारन्ति वुच्चति. गच्छमाना एवाति पारं निब्बानं गच्छमाना एव. ते धम्मा आसवानं खयाय संवत्तन्ति सच्छिकिरियापहानपटिवेधानं समकालत्ता.
१०. नन्दियसक्कसुत्तवण्णना
१०३६. पविवेकत्थायाति पविवेकसुखत्थाय. पटिसल्लानत्थायाति बहिद्धा नानारम्मणतो चित्तं पटिनिवत्तेत्वा कम्मट्ठाने सम्मदेव लीनत्थाय.
पुञ्ञाभिसन्दवग्गवण्णना निट्ठिता.