१-२. इच्छानङ्गलसुत्तादिवण्णना

९८७-९८८. कस्मातिआदि विहारसमापत्तिआचिक्खणे कारणं विभावेतुं आरद्धं.

एव-वाकारोति एव-कारो वा-कारो च. एकन्तसन्तत्ता एकन्तेन सन्तमनसिकारभावतो. सेक्खवचनेनेव तेसं सिक्खितब्बस्स अत्थिभावे सिद्धेपि सिक्खितब्बरहितेसु तेसुपि सेक्खपरियायस्स वुच्चमानत्ता सिक्खितब्बसद्देन सेक्खे विसेसेत्वा वुत्ता. आसवक्खयत्थं सिक्खितब्बस्स अभावेपि दिट्ठधम्मसुखविहारत्थं झानादिसिक्खनेन विना सिक्खितब्बाभावा ‘‘असेक्खा नामा’’ति वुत्ता. बुद्धानं पन सब्बसो सम्मदेव परिनिट्ठितसिक्खत्ता ‘‘सिक्खामी’’ति न वुत्तं. आनापानज्झानफलसमापत्ति तथागतविहारो.