४. अगारसुत्तवण्णना
२६२. पुरत्थिमाति विभत्तिलोपेन निद्देसो, निस्सक्के वा एतं पच्चत्तवचनं. पठमज्झानादिवसेनाति पठमदुतियज्झानवसेन. अनुस्सतिवसेनाति निदस्सनमत्तं अञ्ञस्सपि उपचारज्झानग्गहितस्स सवितक्कचारस्स निरामिसस्स सुखस्स लब्भनतो. तस्सपि वा पठमज्झानादीति एत्थ आदि-सद्देन सङ्गहो दट्ठब्बो. कामहेतु दुक्खप्पत्तानं दुक्खवेदना कामामिसेन सामिसा वेदना. अनुत्तरविमोक्खा नाम अरहत्तफलं. ‘‘कुदास्सु नामाहं तदायतनं उपसम्पज्ज विहरिस्सामी’’ति एवं पिहं उपट्ठापयतो तस्मिं अनिज्झमाने पिहप्पच्चया उप्पन्नदोमनस्सवेदना. नेक्खम्मनिस्सिता उपेक्खावेदना निरामिसा अदुक्खमसुखा नाम. सविसेसं पन दस्सेतुं ‘‘चतुत्थज्झानवसेन उप्पन्ना अदुक्खमसुखवेदना’’ति वुत्तं.
अगारसुत्तवण्णना निट्ठिता.