१-४. पठमपुब्बेसम्बोधसुत्तादिवण्णना

१३-१६. द्वीसुपि सुत्तेसु आयतनानं वसेन देसना एकरसावाति ‘‘पठमदुतियेसू’’ति एकज्झं पदुद्धारो कतो. आहितो अहंमानो एत्थाति अत्ता, अत्तभावो. अत्तानमधि अज्झत्तं, तप्परियापन्नत्ता तत्थ भवानि अज्झत्तिकानि, तेसं अज्झत्तिकानं. अज्झत्तञ्च नाम अज्झत्तज्झत्तं, नियकज्झत्तं, गोचरज्झत्तं, विसयज्झत्तन्ति चतुब्बिधं. तत्थ अज्झत्तज्झत्तं अज्झत्ते भवन्ति अज्झत्तिकन्ति आह ‘‘अज्झत्तज्झत्तवसेन अज्झत्तिकान’’न्ति. तेसं चक्खादीनं अज्झत्तेसुपि अज्झत्तिकभावो अधिकसिनेहवत्थुतायाति आह ‘‘छन्दरागस्स अधिमत्तबलवताया’’ति. इदानि तत्थ तमत्थं पटियोगिना सद्धिं उदाहरणवसेन दस्सेन्तो ‘‘मनुस्सानं ही’’तिआदिमाह. तं उत्तानमेव. बाहिरानीति अज्झत्तिकतो बहि भवानि.

पठमपुब्बेसम्बोधसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.