२. दुतियगमनादिवग्गवण्णना
२२४-३०१. दुक्खवसेन वुत्तन्ति ‘‘इति खो, भिक्खवे, दुक्खे सति दुक्खं उपादाया’’तिआदिदुक्खवसेन वुत्तं. तादिसमेव दुतियं वेय्याकरणगमनं. तेनाह ‘‘तत्रापि अट्ठारसेव वेय्याकरणानी’’ति. तेहीति ‘‘रूपी अत्ता होती’’तिआदिनयपवत्तेहि वेय्याकरणेहि सद्धिं. तन्ति दुतियं गमनं.
आरम्मणमेवाति कसिणसङ्खातं आरम्मणमेव. तक्किसद्देन सुद्धतक्किकानं गहणं दट्ठब्बं.
अनिच्चदुक्खवसेनाति ‘‘यदनिच्चं, तं दुक्खं, तस्मिं सति तदुपादाय एवं दिट्ठि उप्पज्जती’’ति वुत्तअनिच्चदुक्खवसेनाति. तेहियेवाति दुतिये पेय्याले वुत्तप्पकारेहियेव. तिपरिवट्टवसेनाति तेहियेव छब्बीसतिया सुत्तेहि चतुत्थपेय्याले तिपरिवट्टवसेन वुत्तोति योजना.
दुतियगमनादिवग्गवण्णना निट्ठिता.
सारत्थप्पकासिनिया संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय
दिट्ठिसंयुत्तवण्णनाय लीनत्थप्पकासना समत्ता.