१०.आनन्दसुत्तवण्णना

१५९. धरमानकालेति जीवमानकाले. पहानं अपस्सन्तोति थेरस्स किर भगवति पेमं अधिमत्तं. चित्तं गण्हिस्सामीति चित्तं आराधेस्सामि. गन्तब्बं होति, तस्मा सपलिबोधो. चित्तं सम्पहंसमानोति चित्तस्स विबोधनो. विमुत्ति…पे… जातो आयतिं पटिवेधपच्चयत्ता, न पन तदा विसेसावहभावा निब्बेधभागियो.

आनन्दसुत्तवण्णना निट्ठिता.

दिट्ठिवग्गवण्णना निट्ठिता.

उपरिपण्णासको समत्तो.

सारत्थप्पकासिनिया संयुत्तनिकाय-अट्ठकथाय

खन्धसंयुत्तवण्णनाय लीनत्थप्पकासना समत्ता.