६. सासपसुत्तवण्णना

१२९. नगरन्ति नगरसङ्खेपेन पाकारेन परिक्खित्ततं सन्धाय वुत्तं. अन्तो पन सब्बसो विचित्तसासपेहि एव पुण्णं, एवं चुण्णिकाबद्धं. तेनाह ‘‘न पन…पे… दट्ठब्ब’’न्ति.

सासपसुत्तवण्णना निट्ठिता.