३. अस्सुसुत्तवण्णना
१२६. कन्दनं ससद्दं, रोदनं पन केवलमेवाति आह ‘‘कन्दन्तानन्ति ससद्दं रुदमानान’’न्ति. पवत्तन्ति सन्दनवसेन पवत्तं. ‘‘सिनेरुरस्मीहि परिच्छिन्नेसू’’ति सङ्खेपेन वुत्तमत्थं विवरन्तो ‘‘सिनेरुस्सा’’तिआदिमाह. मणिमयन्ति इन्दनीलमणिमयं. सिनेरुस्स पुब्बदक्खिणकोणसमपदेसा ‘‘पुब्बदक्खिणपस्सा’’ति अधिप्पेता. तेहि निक्खन्तरजतरस्मियो इन्दनीलरस्मियो च एकतो हुत्वा. तासं रस्मीनं अन्तरेसूति तासं चतूहि कोणेहि निक्खन्तरस्मीनं चतूसु अन्तरेसु. चत्तारोति दक्खिणादिभेदा चत्तारो महासमुद्दा होन्ति. विअसनन्ति विसेसेन खेपनं. किं पन तन्ति आह ‘‘विनासोति अत्थो’’ति.
अस्सुसुत्तवण्णना निट्ठिता.