१०. थेरनामकसुत्तवण्णना

२४४. अतीते खन्धपञ्चकेति अतीते अत्तभावे. छन्दरागप्पहानेनाति छन्दरागस्स अच्चन्तमेव जहनेन. पहीनं नाम होति अनपेक्खपरिच्चागतो. पटिनिस्सट्ठं नाम होति सब्बसो छड्डितत्ता. तयो भवेति इमिना उपादिण्णकधम्मानंयेव गहणं. सब्बा खन्धायतनधातुयो चाति इमिना उपादिण्णानम्पि अनुपादिण्णानम्पि द्विधा पवत्तलोकियधम्मानं गहणं अविसेसेत्वा वुत्तत्ता. विदितं पाकटं कत्वा ठितं परिञ्ञाभिसमयवसेन. तेस्वेवाति तेभूमकधम्मेसु एव. अनुपलित्तं अमथितं असंकिलिट्ठं तण्हादिट्ठिसंकिलेसाभावतो. तदेव सब्बन्ति हेट्ठा तीसुपि पदेसु इध सब्बग्गहणेन गहितं तेभूमकवट्टं. जहित्वाति पहानाभिसमयवसेन. तण्हा खीयति एत्थाति तण्हक्खयसङ्खाते निब्बाने विमुत्तं. तमहन्ति तं उत्तमपुग्गलं एकविहारिं ब्रूमि तण्हादुतियस्स अभावतो. एत्थ च परिञ्ञापहानाभिसमयकथनेन इतरम्पि अभिसमयं अत्थतो कथितमेवाति दट्ठब्बं.

थेरनामकसुत्तवण्णना निट्ठिता.