८. कुलघरणीसुत्तवण्णना

२२८. ओगाहप्पत्तोति विस्सासवसेन अनुप्पवेसं पत्तो. अञ्ञतरं कुलन्ति तस्मिं कुले जायम्पतिं सन्धाय वदति. ‘‘बहूपकारं मे एतं कुलं चिरं सप्पायाहारदानादिना; तस्मा इधाहं अग्गदक्खिणेय्यो जातो; इमेसंयेव देय्यधम्मपटिग्गण्हनेन पुञ्ञं वड्ढेस्सामी’’ति चिन्तेसि. तेनाह ‘‘अञ्ञत्थ गन्त्वा किं करिस्सामी’’तिआदि. साति देवता. उभोपेतेति तं भिक्खुञ्च घरणिञ्च सन्धाय वदति. पटिगाधप्पत्ताति पटिगाधं पत्ता अञ्ञमञ्ञस्मिं पतिट्ठितविस्सासेन.

विस्समप्पत्तिवसेन सन्तिट्ठन्ति एत्थाति सण्ठानं, विस्समनट्ठानं. समागन्त्वाति सन्निपतित्वा. पटिञ्ञूदाहरणेहि मन्तयतीति मन्तनं, ञापकं कारणं. पटिलोमसद्दाति पटिलोमभावेन पतितत्ता असच्चविभावना पटिकूलसद्दा. तेन कारणेनाति तेन कारणपटिरूपकेन मिच्छावचनेन. न मङ्कुहोतब्बं अकारकभावतो. सद्देन परितस्सतीति परेहि अत्तनि पयुत्तमिच्छासद्दमत्तेन परितस्सनसीलो. वतं न सम्पज्जतीति यथासमादिन्नवतं लहुचित्तताय न पारिपूरिं गच्छति. सम्पन्नवतोति परिपुण्णसीलादिवतगुणो

कुलघरणीसुत्तवण्णना निट्ठिता.