३. असुरिन्दकसुत्तवण्णना

१८९. तेनेवाति भातुपब्बजितेनेव. अस्सेवाति तितिक्खस्स. ‘‘तं जयं होती’’ति लिङ्गविपल्लासवसेन वुत्तन्ति आह ‘‘सो जयो होती’’ति, दुज्जयं कोधं तितिक्खाय जिनन्तस्साति अधिप्पायो. यस्मा तितिक्खादयो न कोधवसिकं धुरं, तं पन बालानं मञ्ञनामत्तन्ति इध इममत्थं विभावेतुं ‘‘कतमस्सा’’तिआदि वुत्तं. विजानतोव जयो न अविजानतो तितिक्खाय अभावतो. न हि अविजानन्तो अन्धबालो कोधं विजेतुं सक्कोति. केवलं जयं मञ्ञति किलेसेहि पराजितो समानोपीति अधिप्पायो.

असुरिन्दकसुत्तवण्णना निट्ठिता.