१०. कोकालिकसुत्तवण्णना

१८१. द्वे कोकालिकनामका भिक्खू, ततो इध अधिप्पेतं निद्धारेत्वा दस्सेतुं – ‘‘को अयं कोकालिको’’ति? पुच्छा. सुत्तस्स अट्ठुप्पत्तिं दस्सेतुं – ‘‘कस्मा च उपसङ्कमी’’ति? पुच्छा. अयं किरातिआदि यथाक्कमं तासं विस्सज्जनं. विवेकवासं वसितुकामत्ता अप्पिच्छताय च मा कस्सचि…पे… वसिंसु.

पक्कमिस्सन्तीति आघातं उप्पादेसि अत्तनो इच्छाविघातनतो. थेरा भिक्खुसङ्घस्स निय्यादयिंसु पयुत्तवाचाय अकतत्ता थेरेहि च अदीपितत्ता. पुब्बेपि…पे… मञ्ञेति इमिना थेरानं कोहञ्ञे ठितभावं आसङ्कति अवणे वणं पस्सन्तो विय, सुद्धे आदासतले लेखं उट्ठापेन्तो विय च.

अपरज्झित्वाति भगवतो सम्मुखा ‘‘पापभिक्खू जाता’’ति वत्वा. आह ‘‘सद्धाय आकरो पसादावहो’’ति. पवत्तसद्धायिको वाति अत्थोति आह ‘‘सद्धातब्बवचनो’’ति.

पीळका नाम बाहिरतो पट्ठाय अट्ठिं भिन्दति, इमा पन पठमंयेव अट्ठिं भिन्दित्वा उग्गता. तरुणबेलुवमत्तियोति तरुणबिल्लफलमत्तियो. विसगिलितोति खित्तपहरणो. तञ्च बळिसं विससमञ्ञा लोके. ‘‘आरक्खदेवतानं सुत्वा’’ति पदं आनेत्वा सम्बन्धो.

मगधरट्ठे संवोहारतो मागधको पत्तो, तेन. तिलसकटं तिलवाहाएति वुत्तो. पच्चितब्बट्ठानस्साति निरयदुक्खेन पच्चितब्बपदेसस्स. एतं ‘‘अब्बुदो’’ति नामं.

वस्सगणनाति एकतो पट्ठाय दसगुणितं अब्बुदआयुम्हि, ततो परं वीसतिगुणं निरब्बुदादीसु वस्सगणना वेदितब्बा. सब्बत्थाति अबबादीसु पदुमपरियोसानेसु सब्बेसु निरयेसु. एसेव नयोति हेट्ठिमतो उपरिमस्स उपरिमस्स वीसतिगुणतं अतिदिसति.

कोकालिकसुत्तवण्णना निट्ठिता.

पठमवग्गवण्णना निट्ठिता.