४. सत्तवस्सानुबन्धसुत्तवण्णना
१६०. यस्मा कपिलवत्थुतो निक्खन्तकालतो पट्ठाय मारो ओतारापेक्खो लोकनाथं अनुबन्धितुं आरद्धो, तस्मा वुत्तं ‘‘पुरे बोधिया छब्बस्सानी’’ति. अतिगहेत्वाति अनुगन्त्वा तस्स यथारुचि पटिपत्तिं अनुवत्तो विय हुत्वा.
अवज्झायन्तोति पज्झायन्तो. जितो वित्तपराजितो असि नु. पमाणातिक्कन्तन्ति गरुतरं.
खनित्वा उम्मूलेत्वा. कामासवादीनि पजहन्तो अनासवो.
पेहीति अपेहि. पारगामिनोति पारङ्गमनसीला. तेकालिको अयं गामि-सद्दोति आह ‘‘येपी’’तिआदि.
मारविसूकानीति मारकण्टकानि कण्टकसदिसानि मारस्स दुराचारानि. विरुद्धसेवितानि विरोधवसेन तासंयेव वेवचनानि. तानि सरूपतो दस्सेतुं ‘‘अप्पमायू’’तिआदि वुत्तं. निब्बेजनीयाति निब्बेददायिका. उक्कण्ठनीयाति उक्कण्ठवहा.
विकप्पवसेन वेदितब्बो ओपम्मपरिकप्पविसयत्ता तस्स किरियापदस्स. तेनाह ‘‘अनुपरिगच्छेय्या’’ति. एत्थाति एतस्मिं मेदवण्णवत्थुस्मिं. मुदुन्ति मुदुमधुरसं विन्देय्याम पटिलभेय्याम. अस्सादोति अस्सादेतब्बो.
सत्तवस्सानुबन्धसुत्तवण्णना निट्ठिता.