८. पिण्डसुत्तवण्णना

१५४. तत्थ तत्थाति तस्मिं तस्मिं ञातिमित्तकुले. पाहुनकानीति पहितब्बपण्णाकारानि. आगन्तुकपण्णाकारानीति आगन्तुकानं उपगतानं दातब्बपण्णाकारानि. सयंचरदिवसेति कुमारकानञ्च कुमारिकानञ्च सयं अत्तना चरितब्बछणदिवसे. इदानि तमत्थं वित्थारतो दस्सेन्तो ‘‘समवयजातिगोत्ता’’तिआदिमाह. समवयसमजातिकसमगोत्ताति पच्चेकं सम-सद्दो योजेतब्बो. गोत्तसमता च आवाहविवाहयोग्यतावसेन दट्ठब्बा, न एकगोत्ततावसेन. ततो ततो गामतो. अञ्ञस्मिं दातब्बे असति. छणवसेन पहिणितुं सम्पादितं पूवं छणपूवं. तासं सम्पत्तियाति तासं दानं धम्मस्सवनञ्चाति तस्सा दुविधायपि सम्पत्तिया.

ञाणं नाम आवज्जनपुब्बकं, तस्मा अजाननस्स ‘‘अनावज्जनताया’’ति कारणं वत्वा सेसकारणं वदन्तो ‘‘बुद्धान’’न्तिआदिमाह. उपचारभेदन्ति बुद्धं दिस्वा मनुस्सेहि कातब्बउपचारस्स भिन्दनं. भिन्दितुन्ति विधमितुं.

भगवा पनाति पनसद्दो विसेसत्थजोतको. तेन न केवलं भगवा उप्पण्डनं परिहरन्तो तं गामं न पुन पाविसि, अथ खो मारं अनुकम्पन्तोति इदं विसेसं जोतेति.

जनेसीति अपुञ्ञं जनेसि, जनेन्तो च यथा ततो आयतिं थिरतरं महन्तं दुक्खं निप्फज्जिस्सति, एवं निप्फादेसि. आसज्जनन्ति एत्थ नन्ति निपातमत्तं. किञ्चति मद्दति अभिभवतीति किञ्चनन्ति आह ‘‘मद्दितुं समत्थ’’न्ति.

पिण्डसुत्तवण्णना निट्ठिता.