९. पठमआयुसुत्तवण्णना
१४५. पण्णासं वा वस्सानि जीवति वस्ससततो उपरि सेय्यथापि थेरो अनुरुद्धो. सट्ठि वा वस्सानि सेय्यथापि थेरो बाकुलो. पटिहरित्वा पच्चनीकभावे सातं सुखं एतस्साति पच्चनीकसातो, तब्भावो पच्चनीकसातता, ताय. अभिभवित्वा अभासि पटिवचनं जानमानोव.
न हीळेय्य न जिगुच्छेय्य. एवन्ति सो दारको विय किञ्चि अचिन्तेन्तो सप्पुरिसो चरेय्य, एवं हिस्स चित्तदुक्खं न होतीति अधिप्पायो. पज्जलितसीसो विय चरेय्याति यथा पज्जलितसीसो पुरिसो अञ्ञं किञ्चि अकत्वा तस्सेव वूपसमाय वायमेय्य, एवं सप्पुरिसो आयुं परित्तन्ति ञत्वा तेनेव नयेन सब्बसङ्खारगतं अनिच्चं, अनिच्चत्ता एव दुक्खं, अनत्ताति विपस्सनम्पि ओतरित्वा तं उस्सुक्कापेन्तोपि सङ्खारविगमाय चरेय्य पटिपज्जेय्य.
पठमआयुसुत्तवण्णना निट्ठिता.