४. पठममारपाससुत्तवण्णना
१४०. उपायमनसिकारेनाति अनिच्चादीसु अनिच्चादितो मनसिकरणेन. उपायवीरियेनाति अनुप्पन्नाकुसलानं अनुप्पादनाय विधिना पवत्तवीरियेन. कारणवीरियेनाति अनुप्पन्नानुप्पादनादिअत्थस्स कारणभूतेन वीरियेन. अनुप्पन्नपापकानुप्पादनादिअत्थानि हि वीरियानि यदत्थं होन्ति, तं अत्थं साधेन्तियेवाति एतस्स अत्थस्स दीपको सम्मा-सद्दो. योनिसोसम्मासद्देन हि उपायकारणत्थदीपकतं सन्धाय ‘‘उपायवीरियेन कारणवीरियेना’’ति वुत्तं. अरहत्तफलविमुत्ति उक्कट्ठनिद्देसेन. मारेन ‘‘मय्हं खो, भिक्खवे’’तिआदिकं भगवतो वचनं सुत्वा वुत्तं ‘‘अरहत्तं पत्वापि न तुस्सती’’तिआदि.
किलेसपासेनाति किलेसमारस्स उपायभूतेन. किलेसमारो हि सत्ते कामगुणपासेहि निबन्धति, न पन सयमेव. तेनाह ‘‘ये दिब्बा कामगुणसङ्खाता’’तिआदि. मारबन्धनेति किलेसमारस्स बन्धनट्ठाने, भवचारकेति अत्थो. न मे समण मोक्खसीति इदं मारो ‘‘अनुत्तरा विमुत्ति अनुप्पत्ता, विमुत्ता सब्बपासेही’’ति च भगवतो वचनं असद्दहन्तो वदति सद्दहन्तोपि वा ‘‘एवमयं परेसं सत्तानं मोक्खाय उस्साहं न करेय्या’’ति अत्तनो कोहञ्ञे ठत्वा वदति.
पठममारपाससुत्तवण्णना निट्ठिता.