३. महालिसुत्तवण्णना

२५९. सोति सक्को देवराजा. बहुवचने वत्तब्बे एकवचनं वुत्तं. वुच्चतीति वचनं, अत्थो. तस्मा बहुवचनेति बहुम्हि अत्थेति अत्थो. यथा पटिपज्जन्तो अनुक्कमेन ते धम्मे समादियित्वा सक्को सक्कत्तं अज्झगा, तं पटिपत्तिं दस्सेतुं ‘‘सक्को किरा’’तिआदि वुत्तं. अनन्तरेति सक्कभावस्स अतीतानन्तरे अत्तभावे. तं सब्बन्ति सक्कस्स मघमाणवकाले सम्मापटिपत्तिं, ताय सक्कभावूपगमनञ्चाति तं सब्बं. वुत्तो, तस्मा तत्थ वुत्तनयेनेव वेदितब्बोति अधिप्पायो.

महालिसुत्तवण्णना निट्ठिता.