९. अरञ्ञायतनइसिसुत्तवण्णना

२५५. जामातिका वुच्चति धीतुपति, ससुरो भरियाय पिता, तस्मा इमे अन्तरवत्तिनो द्वे जना सक्कवेपचित्तिनो सुजाय वसेन जामातिकससुरा. ‘‘चिरदिक्खितान’’न्ति दिक्खित्वा पब्बजित्वा चिरकालानं वतसमादानवसेन इतो बाहिरकानं पब्बजितानन्ति आह ‘‘चिरसमादिन्नवतान’’न्ति. इतो पटिक्कमाति इतो यथाठितट्ठानतो अपेहि अपक्कम. न पटिक्कूलसञ्ञिनो गुणे गारवयोगतो. देवा हि येभुय्येन ‘‘मयं पुब्बे गुणवन्ते पयिरुपासित्वा तेसं ओवादे ठत्वा पुञ्ञानि उपचिनित्वा इधूपपन्ना’’ति गुणवन्तेसु आदरभावं उपट्ठपेन्ति.

अरञ्ञायतनइसिसुत्तवण्णना निट्ठिता.