७. नदुब्भियसुत्तवण्णना

२५३. सुपच्चत्थिकोति सुट्ठु अतिविय पच्चत्थिको पटिसत्तु. गहितोसीति देवपासेन बन्धित्वा गहितो असि. बद्धोव अहोसि सक्कस्स पुञ्ञानुभावेन. चेतियराजा किर इमस्मिं कप्पे ततो पुब्बे केनचि अवुत्तपुब्बं खरमुसावादं अभासि, तावदेव विरज्झित्वा महापथविया विवरे दिने निपतित्वा अवीचिअग्गिजालानमिन्दनमहोसि. तं सन्धाय वुत्तं ‘‘चेतियरञ्ञो पापं सन्धाया’’ति. महापापानीति महन्तानि गरुतरानि पापानि. तथा हि वेपचित्तिनो सपथकरणे निदस्सनभावेन एतानि अट्ठकथायं आगतानीति.

नदुब्भियसुत्तवण्णना निट्ठिता.