१. सुवीरसुत्तवण्णना

२४७. अभियंसूति युद्धसज्जाभिमुखा हुत्वा गच्छिंसु. तत्राति तस्मिं असुरानं अभियाने अयं दानि वुच्चमाना अनुपुब्बतो कथा. तेत्तिंस पुरिसे गहेत्वाति तेत्तिंस पुरिसे पुञ्ञकिरियाय सहायभूते गहेत्वा. ‘‘यावजीवं मातापितुभरो अस्स’’न्तिआदिना समादिन्नानि सत्त वतपदानि पूरेत्वा. अधिगण्हन्तं अभिभवन्तं. पुत्तहतायाति हतपुत्ताय. सा सुरा न होति, न सुरं पिविम्हाति अधिप्पायो. ततो पट्ठायाति ‘‘न सुरा’’ति वुत्तकालतो पट्ठाय. ‘‘न सुरन्ति न दिब्बन्तीति असुरा’’ति केचि. हेट्ठिमतले अन्तोभूमियं आयामतो दसयोजनसहस्सं.

उरगादिसहचरितानि ठानानि उरगादीनीति आह ‘‘उरगादीसु पञ्चसु ठानेसू’’ति. पठमालिन्देति पठमे परिभण्डे. पञ्चयोजनसहस्सवित्थारपुथुबहलाहि सिनेरुस्स चतूसुपि पस्सेसु चत्तारो परिभण्डा. सिनेरुस्स हि तस्मिं तस्मिं पस्से युगन्धरादीसु पञ्चसतपरित्तदीपपरिवारे महादीपे च लभितब्बस्स महतो अत्थस्स वसेन महत्था. कुपिताविलचित्ताति कुपितेन कोपेन आकुलचित्ता. युद्धेसीति युद्धेसिनो. सेसेसूति सेसेसु परिभण्डेसु. सेसाति सुपण्णादयो.

वम्मिकमक्खिकाति सपक्खिकउपचिका. ओसक्कित्वाति पिट्ठिभागेन निवत्तित्वा.

पमादं आपादेसीति सक्कस्स आणाय पमादं आपज्जि. सट्ठियोजनं वित्थारेन. सुवण्णमहावीथिन्ति सुवण्णमयभूमिजगतिवीथिं.

अनुट्ठहन्तोति उट्ठानं कायिकवीरियं अकरोन्तो. अवायमन्तोति वायामं चेतसिकवीरियं अकरोन्तो. किञ्चि किच्चन्ति कसिवाणिज्जादिभेदं अञ्ञतरं किच्चं कत्तब्बकम्मं. वरन्ति पवरं. तेनाह ‘‘उत्तम’’न्ति. तञ्च खो कसितब्बट्ठानं अधिप्पेतन्ति आह ‘‘ओकास’’न्ति. कम्मं अकत्वाति किञ्चिपि जीवितहेतुभूतं कम्मं अकत्वा. जीवितट्ठानं नामाति तस्स जीवितस्स हेतु नाम. निब्बानस्स मग्गोति निब्बानस्स अधिगमुपायभूतो मग्गो.

सुवीरसुत्तवण्णना निट्ठिता.