१. आदित्तसुत्तवण्णना

४१. सीसन्ति देसनापदेसो, देसनाय अञ्ञेसुपि वत्तब्बेसु कस्सचिदेव सीसभागेन अपदिसनं. तेनाह ‘‘रागादीही’’तिआदि. दानेनाति अत्तनो सन्तकस्स परेसं परिच्चजनेन. तं पन परिच्चजनं चेतनाय होतीति आह ‘‘दानचेतनाया’’ति दानपुञ्ञचेतनाति दानमया पुञ्ञचेतना दायकस्सेव होति तंसन्ततिपरियापन्नत्ता. नीहतभण्डकन्ति आदित्तगेहतो बहि निक्खामितं भण्डकं. एतन्ति ‘‘दिन्नं होती’’तिआदिवचनं. अदिन्नेति दानमुखे अनियुञ्जिते भोगे. ‘‘अन्तेना’’ति जीवितस्स अन्तो अधिप्पेतोति आह ‘‘मरणेना’’ति. ममाति परिग्गहितत्ता परिग्गहा, भोगा. तेपि केनचि आकारेन विनासं अनुपगता मरणेन पहीयन्ति नामाति वुत्तं ‘‘चोरादीनं वसेन अविनट्ठभोगे’’ति. सोभना अग्गभूता रूपादयो एत्थाति सग्गो, तं सग्गं.

आदित्तसुत्तवण्णना निट्ठिता.