१. खुद्दानुखुद्दकसिक्खापदकथा

४४१. पञ्चसतिकक्खन्धके ‘‘चत्तारि…पे… खुद्दकानी’’ति एवमादि वुत्तन्ति सम्बन्धो. परियायेनाति कारणेन. धूमकालिकन्ति एत्थ धूमस्स कालो धूमकालो, धूमस्स उट्ठितकालोति अत्थो. सो एतस्सत्थीति धूमकालिकं, सिक्खापदपञ्ञत्तं. इति इममत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘यावा’’तिआदि.

४४३. इदन्ति ‘‘कतमानि पन भन्ते खुद्दानुखुद्दकानि सिक्खापदानी’’ति अपुच्छनं. ‘‘तया’’ति इमिना इदं तेति एत्थ तेसद्दस्स ‘‘तुय्हं, तवा’’ति अत्थे पटिक्खिपति. आपत्तिन्ति दुक्कटापत्तिं. हीति सच्चं, यस्मा वा. तेति थेरा. ‘‘सङ्घो…पे… न समुच्छिन्दती’’ति एतं वचनं अनुस्सावितन्ति योजना. ‘‘देसेहि तं आवुसो दुक्कट’’न्ति इदम्पि च वुत्तन्ति सम्बन्धो. थेरो पनाति आनन्दत्थेरो पन आहाति सम्बन्धो. तत्थाति अपुच्छने. यथाति येनाकारेन. चतूसु ठानेसूति ‘‘भगवतो वस्सिकसाटिकं अक्कमित्वा सिब्बेसी’’तिआदीसु चतूसु ठानेसु. एत्थाति पञ्चसतिकक्खन्धके.

इति पञ्चसतिकक्खन्धकवण्णनाय योजना समत्ता.