२३६. ञत्तिविपन्नकम्मादिकथा
३८५. अञ्ञत्रापि धम्माति एत्थ धम्माति उपयोगत्थे निस्सक्कवचनमेतन्ति आह ‘‘अञ्ञत्र धम्म’’न्ति. ‘‘अञ्ञत्रा’’ति निपातपयोगे दुतियाततियापञ्चमीसु अञ्ञतरस्स सम्भवतो उपयोगवचनम्पि होति. तस्मा वुत्तं ‘‘अयमेव वा पाठो’’ति. ‘‘भूतेन वत्थुना’’ति इमिना धम्मसद्दस्स सच्चत्थं दस्सेति. ‘‘एसेव नयो’’ति इमिना सद्दसभावमेव सन्धाय अतिदिसति, न अत्थं. तेन वुत्तं ‘‘एत्थ पना’’तिआदि. सत्थुसासनन्ति सत्थु आणा. सत्थुआणा नाम ञत्तिअनुसावनानं सम्पदाति आह ‘‘ञत्तिसम्पदा अनुसावनसम्पदा चा’’ति. ‘‘पटिकुट्ठञ्चेव कतञ्चा’’ति इमिना पटिकुट्ठकतन्ति पदस्स द्वन्दवाक्यं दस्सेति. पटिकुसितब्बन्ति पटिकुट्ठं, कत्तब्बन्ति कतं, कम्मं. तमेवत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘यं अञ्ञेसू’’तिआदि. तत्थ यन्ति कम्मं.
३८७. पाळियाति विनयपाळिया. यन्ति कम्मं, न करियतीति सम्बन्धो. एत्थाति अट्ठकथायं. सो च खोति सो च वित्थारो, आगतोति सम्बन्धो. कस्मा ञत्तिदुतियञत्तिचतुत्थकम्मानमेव वसेन आगतो, ननु ञत्तिअपलोकनकम्मवसेनपि आगतेन भवितब्बन्ति आह ‘‘यस्मा पना’’तिआदि. ञत्तिदुतियञत्तिचतुत्थेसु हापनं वा अञ्ञथा करणं वा अत्थि विय ञत्तिकम्मे नत्थीति योजना. ञत्तिकम्मे ञत्तिट्ठपनतो अञ्ञकिच्चस्स असम्भवतो हापनं वा अञ्ञथा करणं वा नत्थीति अधिप्पायो. तानीति ञत्तिकम्मअपलोकनकम्मानि. सब्बेसम्पि कम्मानन्ति सब्बेसम्पि चतुन्नं कम्मानं. परतोति परस्मिं परिवारावसाने (परि. अट्ठ. ४८२).