२१८. अतिरेकचीवरादिकथा

३४८. अच्छुपेय्यन्ति एत्थ अच्छि वुच्चति नेत्तमण्डलं, तं वियाति अच्छि छिद्दो, तस्मिं उपगन्तब्बं उपनेतब्बन्ति अच्छुपेय्यं. ‘‘लग्गापेय्य’’न्ति इमिना अधिप्पायत्थं दस्सेति. एत्थाति पंसुकूले. सब्बमिदन्ति ‘‘दिगुणं सङ्घाटि’’न्तिआदिकं सब्बं इदं वचनं. उद्धरित्वाति अपनेत्वा. संसिब्बितन्ति अञ्ञमञ्ञं सम्बन्धित्वा सिब्बितं.

३५१. सोवग्गिकन्ति एत्थ सुन्दरानि अग्गानि रूपादीनि एत्थाति सग्गो, पुब्बपदे उकारस्स लोपो, उकारस्स उवादेसे ‘‘सुवग्गो’’ति सिज्झति. सुवग्गप्पत्तहेतुकं सोवग्गिकं, दानं, तमत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘सग्गप्पत्तहेतुक’’न्ति. ‘‘अपनेती’’ति इमिना नुदधातुया अपनयनत्थं दस्सेति. अनामयाति एत्थ आमयसद्दो रोगपरियायोति आह ‘‘अरोगा’’ति. नत्थि आमयो एतिस्साति अनामया.

३५३. झानलाभिनोति झानलाभीनं पुथुज्जनानं कामच्छन्दनीवरणस्स विक्खम्भनत्ता वुत्तं.

३५६. समोधानवसेन दस्सियित्थाति सन्दिट्ठो. समोधानवसेन भजियित्थाति सम्भत्तो. अभिमुखं लपित्थाति आलपितो. इमेहीति इमेहि द्वीहि.