२११. कम्बलानुजाननादिकथा

३३८. कासीनन्ति कासीनं जनपदानं, कासिरट्ठे निवासीनं जनानं वा. पसेनदिस्साति पच्चुट्ठं, पटिपक्खं वा सेनं जिनातीति पसेनदि जकारस्स दकारं कत्वा. एसाति एसो कासिराजा. ‘‘सहस्स’’न्ति इमिना कासिसद्दस्स सङ्केतसङ्ख्यं दस्सेति. तंअग्घनकोति तेन कासिना अग्घनको. कस्मा अड्ढकासीति (थेरीगा. अट्ठ. २५) वुत्तोति आह ‘‘अयं पना’’तिआदि. अयन्ति कम्बलो. पनाति कारणत्थजोतको. यस्माति हि अत्थो.

३३९. भञ्जितब्बं खोमादीनि पञ्च सुत्तानि मिस्सित्वा अवमद्दितब्बन्ति भङ्गन्ति दस्सेन्तो आह ‘‘भङ्गं नामा’’तिआदि. वाकमयमेवाति भङ्गनामकेन वाकेन निब्बत्तमेव.

३४०. तेति भिक्खू, सल्लक्खिंसु किराति सम्बन्धो. एतस्साति पदस्स, अत्थन्ति सम्बन्धो. न अच्छिंसूति न आसिंसु, न वसिंसूति अत्थो. नाकामाति एत्थ कमुधातु इच्छत्थो यकारलोपोति आह ‘‘न अनिच्छाया’’ति. दातब्बोति भागो दातब्बो. उपचारेति सुसानस्स समीपे. ‘‘अकामा भागं दातु’’न्ति वचनस्स अनेकन्तभावं दस्सेतुं वुत्तं ‘‘यदि पना’’तिआदि. इधाति इमं सुसानं. ‘‘सम्पत्ता गण्हन्तू’’ति देन्तीति योजना. येनाति भिक्खुना. सदिसा ओक्कमिंसूति एत्थ सदिससद्दो समपरियायोति आह ‘‘समं ओक्कमिंसू’’ति. समन्ति भावनपुंसको. समानदिसायाति वा दस्सेन्तो आह ‘‘एकदिसाय वा’’ति. एत्थ पन यकारलोपो दट्ठब्बो. बहिमेवाति सुसानतो बहि एव. कतिकन्ति कतेन पवत्तं सङ्गरं.