२०८. सिवेय्यकदुस्सयुगकथा

३३५. सिवथिकन्ति सिवा जम्बुका कुणपखादनत्थाय आगन्त्वा तिट्ठन्ति एत्थाति सिवट्ठं, तदेव सिवथिकं, इमिना सिवथिकायं उप्पन्नं सिवेय्यकं थिकसद्दस्स लोपं कत्वाति दस्सेति. तत्थाति उत्तरकुरूसु. तन्ति मतं. हत्थिसोण्डकसकुणाति हत्थिलिङ्गविहङ्गमा. ते हि हत्थिनो सोण्डो विय सोण्डो एतेसु अत्थीति हत्थीसोण्डका, ते च ते सकुणा चेति हत्थिसोण्डकसकुणाति वुच्चन्ति. रञ्ञो आहरन्तीति रञ्ञो अत्थाय, सन्तिकं वा आहरन्ति. इदन्ति सिवेय्यकं दुस्सयुगं. सिविरट्ठे वायितं सिवेय्यकन्ति च दस्सेन्तो आह ‘‘अथवा’’तिआदि. तेनाति कारणेन. ‘‘सिवेय्यकन्ति…पे… वदन्ती’’ति पोराणा आहूति योजना.