१६९. हत्थिमंसादिपटिक्खेपकथा

२८१. अरञ्ञकोका नामाति ससबिळालादयो सत्ते खादनत्थाय कुकति आददातीति कोको अरञ्ञे जातो कोको अरञ्ञकोको, सुनखसदिसाति गामसुनखेन सदिसा. तेसन्ति अरञ्ञकोकानं. यो पनाति सुनखो पन, उप्पन्नोति सम्बन्धो. गामसुनखियाति साम्यत्थे सामिवचनं. कोकेनाति सहादियोगे करणवचनं. तानि पदानि ‘‘संयोगेना’’ति पदेन योजेतब्बानि. तस्साति सुनखस्स.

एत्थाति मनुस्समंसादीसु. सजातिकतायाति समानजातिकभावतो. अनुपद्दवत्थायाति अनुपद्दवत्थं, पटिक्खित्तानीति सम्बन्धो. आपत्तीति मनुस्समंसे थुल्लच्चयेन, सेसे दुक्कटेन आपत्ति. उद्दिस्स कतं पनाति भिक्खुं उद्दिस्स कतमंसं पन.