१६३. गुळादिअनुजाननकथा

२७२. हीति सच्चं. पक्कत्ताति मुग्गानं पक्कभावतो. तेति मुग्गा.

२७४. अकप्पियकुटियन्ति अकप्पियकुटिया अन्तो. अस्साति भिक्खुनो न वट्टतीति सम्बन्धो. तम्पीति उण्हयागुम्पि. पिसद्देन पगेव आमिसं पचितुन्ति दस्सेति. उत्तण्डुलभत्तन्ति पक्कतण्डुलतो वियोगोति उत्तण्डुलो, उकारो हि वियोगत्थवाचको, अपक्कतण्डुलोति अत्थो. उत्तण्डुलमयं भत्तन्ति उत्तण्डुलभत्तं. सकिं कुथितेसु खीरतक्कादीसु अग्गिं दातुं वट्टतीति योजना. बिळालादीनं सत्तानं समूहो रूळ्हीवसेन उक्कपिण्डकोति वुच्चतीति आह ‘‘बिळालमूसिकगोधामङ्गुसा’’ति. विघासादभावेन निहतमानत्ता कायवाचं दमेतीति दमको विघासादोति आह ‘‘विघासादा’’ति.

२७६. ततो नीहटन्ति एत्थ तसद्दस्स विसयं दस्सेन्तो आह ‘‘यत्था’’तिआदि. यत्थाति यस्मिं ठाने. नीहटन्ति नीहरित्वा हरितं.

२७८. वनट्ठं पोक्खरट्ठन्ति एत्थ वने तिट्ठतीति वनट्ठो, पोक्खरे तिट्ठतीति पोक्खरट्ठोति वचनत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘वने चेवा’’तिआदि. ‘‘पदुमिनिगच्छे’’ति इमिना पोक्खरसद्दो पदुमवाचकोति दस्सेति. यस्स बीजं अङ्कुरं न जनेति, तं फलं अबीजं नामाति योजना.