१५१. अज्झारामे उपाहनपटिक्खेपकथा

२४८. ‘‘येन सिप्पेना’’तिआदिना अभि अधिकं जीवन्ति अनेनाति अभिजीवनं, किंतं? सिप्पन्ति अत्थं दस्सेति. तस्साति सिप्पस्स. इधाति इमस्मिं सासने. यंसद्दो वचनविपल्लासोति आह ‘‘ये तुम्हे’’ति. हीति सच्चं. यंनिपातोति यंइति निपातो यदिसद्दस्स अत्थे पवत्ततीति योजना. आचरिया एवाति एवसद्देन आचरियमत्तभावं पटिक्खिपति. हीति सच्चं. सोति अवस्सिको. तन्ति छब्बस्सं. निस्साय वच्छतीति अवस्सिकस्स चतुवस्सकाले छब्बस्सस्स दसवस्सिकत्ता तं निस्साय वसति. उपज्झायमत्तं दस्सेन्तो आह ‘‘उपज्झायस्सा’’तिआदि. महन्ततराति अत्तनो वुड्ढतरा. उपज्झायस्स मत्तं पमाणमेतेसन्ति उपज्झायमत्ता.

२४९. पादतो निक्खन्तेन खीलसदिसेन मंसेन पवत्तो आबाधो पादखीलाबाधोति वचनत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘पादतो’’तिआदि. पादतो निक्खन्तन्ति सम्बन्धो.

२५१. तिणपादुकातिआदीसु तिणेन कता पादुका तिणपादुकाति वचनत्थादिं दस्सेन्तो आह ‘‘येन केनचि तिणेना’’तिआदि. तं सुविञ्ञेय्यमेव. ‘‘भूमियं सुप्पतिट्ठिताति’’आदिना न सङ्कमितब्बाति असङ्कमनीयाति अत्थं दस्सेति.

२५२. अङ्गजातेनेवाति अत्तनो अङ्गजातेन एव. अङ्गजातन्ति गावीनं अङ्गजातं. ओगाहेत्वाति एत्थ ओत्यूपसग्गो दळ्हत्थोति आह ‘‘दळ्हं गहेत्वा’’ति.