११६. वस्सं अनुपगन्तब्बट्ठानकथा

२०४. रुक्खसुसीरेयेवाति रुक्खस्स विवरे एव. विवरञ्हि सु सं इरति गच्छतीति सुसीरोति वुच्चति. पदरच्छदनन्ति फलकेहि छादितं. पविसनद्वारन्ति पविसननिक्खमनद्वारं. पविसनञ्च निक्खमनञ्च पविसनन्ति विरूपेकसेसेन कातब्बं. खाणुमत्थकेति खाणुनो उपरि. विटभीति विटं अञ्ञमञ्ञवेधनं अपति गच्छतीति विटपो, पकारस्स भकारं, इत्थिलिङ्गजोतकईपच्चयञ्च कत्वा विटभीति वुच्चति. तत्थाति अट्टके. यस्साति भिक्खुनो, नत्थीति सम्बन्धो. पञ्चन्नं छदनानन्ति तिणपण्णइट्ठकासिलासुधासङ्खातानं (चूळव. ३०३) पञ्चन्नं छदनानं. इदञ्च येभुय्यवसेन वुत्तं पदरच्छदनादीनम्पि गहितत्ता. द्वारबन्धनन्ति द्वारेन बन्धितब्बं. छवकुटिकाति छवानं सयनट्ठाने सुसाने कता कुटिका छवकुटिकाति वुच्चति. टङ्कितमञ्चादीतिआदिसद्देन टङ्कितपीठं सङ्गण्हाति. तत्थाति छवकुटियं. अञ्ञं कुटिकन्ति छवकुटितो अञ्ञं कुटिकं. आवरणन्ति भित्तिं. द्वारन्ति पविसननिक्खमनद्वारं. छत्तकुटिका नामेसाति एसा छत्तेन कता कुटिका नाम. महन्तेन कपल्लेन कुटिकं कत्वाति सम्बन्धो.