९२. आपत्तिपटिकम्मविधिकथा

१६९. भगवता…पे… कातब्बोति इदं वेदितब्बन्ति सम्बन्धो. ‘‘यस्स सिया आपत्तीतिआदिवचनेनेव चा’’तिआदिहेतुत्तयेन ‘‘न सापत्तिकेन उपोसथो कातब्बो’’ति यथारुतं अपञ्ञत्तम्पि अत्थतो सिद्धमेवाति दस्सेति. हेतुत्तयं ‘‘वेदितब्ब’’न्ति पदेन योजेतब्बं. थुल्लच्चयादीसूति आदिसद्देन पाचित्तियपाटिदेसनीयदुक्कटदुब्भासितापत्तियो सङ्गण्हाति. ‘‘तं पटिदेसेमी’’ति इदं सुवुत्तमेव होतीति सम्बन्धो. तन्ति आपत्तिं. तुम्हमूलेति तुम्हं सन्तिके. निग्गहितलोपञ्हि वाक्यमेव, न समासो. ‘‘तुम्ह’’ इति च ‘‘तुय्ह’’ इति च नवकत्थेरानं वत्तब्बाकारदस्सनमत्तमेव, न इच्छितत्थविपत्तिदस्सनं. वुत्तम्पीति पिसद्देन न केवलं पाळिनयेनेव सुवुत्तं, इमिना नयेनपि सुवुत्तन्ति दस्सेति. ‘‘पस्ससी’’ति इदञ्च वत्तब्बन्ति सम्बन्धो. वत्तब्बाकारं पन सुविञ्ञेय्यं. ‘‘आम पस्सामी’’ति इदं पन सुवुत्तमेव होतीति सम्बन्धो. वुत्तम्पीति पिसद्दो पाळिनयं सम्पिण्डेति. आयतिं संवरेय्यासीति एत्थ पन वत्तब्बोति सम्बन्धो. गरूसु बहुवचनस्स कत्तब्बत्ता वुत्तं ‘‘संवरेय्याथा’’ति. एवं वुत्तेन आपत्तिदेसकेनाति सम्बन्धो.

तत्राति ‘‘यदा निब्बेमतिको’’ति पाठे. सूरिये मेघच्छन्ने सतीति योजना. तेन भिक्खुना वत्तब्बन्ति सम्बन्धो, वत्थुं कित्तेत्वाति भोजनसङ्खातं वत्थुं कित्तेत्वा. ताति आपत्तियो.

सभागा आपत्तीति एत्थ द्वीसु वत्थुसभागआपत्तिसभागासु वत्थुसभागाव अधिप्पेताति दस्सेन्तो आह ‘‘यं द्वेपि जना’’तिआदि. यं आपत्तिन्ति सम्बन्धो. समानो भागो एतासन्ति सभागा. देसेतुं वट्टतीति आपत्तिसभागापि वत्थुविसभागत्ता देसेतुं वट्टति. सुदेसितावाति आपत्तितो भिक्खु वुट्ठातियेवाति अधिप्पायो. अञ्ञं दुक्कटन्ति सम्बन्धो. पनसद्दो गरहत्थजोतको सुदेसिताय गरहाकारेन पवत्तत्ता. किञ्चापि सुदेसिताव, पन तथापीति योजना. तन्ति दुक्कटं. नानावत्थुकन्ति देसनापटिग्गहणवसेन नानावत्थुकं.

१७०. सभागोयेव वत्तब्बो, न विसभागो. हीति सच्चं, यस्मा वा. तस्साति विसभागस्स. इतोति सङ्घसन्निपाततो.