१०३. नगन्तब्बगन्तब्बवारकथा

१८१. सभिक्खुकाति पदस्स संविज्जन्ति भिक्खू एतस्मिमावासेति सभिक्खुकोति वचनत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘यस्मिं आवासे’’तिआदि. यन्ति आवासं. तदहेवाति तदहुपोसथे एव. इमिना सचे सक्कोति, तदहेव गन्तुं, सो गन्तब्बोति दस्सेति. ‘‘अकत्वा’’ति इमिना कत्वा पन गन्तब्बोति दस्सेति. ‘‘अञ्ञत्रा’’ति निपातो ‘‘विना’’ति निपातस्स परियायोति आह ‘‘विना’’ति. अत्तचतुत्थेन वा अत्तपञ्चमेन वा सङ्घेन गन्तुं वट्टतीति योजना. एत्थ च ‘‘अत्तचतुत्थेन वा’’ति इदं उपोसथकम्मं सन्धाय वुत्तं. ‘‘अत्तपञ्चमेन वा’’ति इदं पवारणाकम्मं सन्धाय वुत्तन्ति दट्ठब्बं. विहारेति विहारसीमाय महासीमायन्ति अत्थो. इदञ्हि विहारसीमानं अभेदेन वुत्तं. सीमापीति खण्डसीमापि. न गन्तब्बाति सङ्घस्स गरुकत्ता न गन्तब्बा. एत्थाति खण्डसीमादीसु. तस्साति भिक्खुस्स. गन्तुं वट्टतीति गणुपोसथट्ठानतो गन्तुं वट्टति, सङ्घुपोसथट्ठानतो पन न वट्टतियेवाति दट्ठब्बं. विस्सट्ठउपोसथा आवासापि अञ्ञं गन्तुं वट्टतीति योजना. आरञ्ञकेनापीति अरञ्ञे एककेन निवासेनपि. तत्थाति अञ्ञविहारे. उपोसथन्ति सङ्घुपोसथञ्च गणुपोसथञ्च.

१८२. यन्ति आवासं. तत्थाति तं आवासं. गन्तुं सक्कोमि इति जानेय्याति योजना. तत्थाति तस्मिं आवासे. इमिना नेव कतोति सम्बन्धो. नेव कतो भविस्सति इति जानेय्याति योजना.