३३. इणायिकवत्थुकथा

९६. इणायिको नामाति एत्थ इणन्ति उद्धारो. सो हि यस्मा एति वुद्धिं गच्छति, तस्मा इणन्ति वुच्चति. तं गण्हाति, धारेतीति वा इणायिको. यं वाति जनं वा आठपेत्वाति सम्बन्धो. आठपेत्वाति च पेसनत्थाय धनसामिकस्स सन्तिके ठपेत्वाति अत्थो. आकारो हि पेसनत्थवाचको. सोपीति पिसद्दो पुरिमजने अपेक्खति. ‘‘धारेती’’ति इमिना आयिकपच्चयो धारणत्थे होतीति दस्सेति. अञ्ञेति मातापितूहि अञ्ञे. हीति सच्चं, यस्मा वा. तेति अञ्ञे ञातका, तं आठपेतुं यस्मा न इस्सरा, तस्मा न इणायिकोति योजना. इतरन्ति नइणायिकतो अञ्ञं. अस्साति जनस्स. नन्ति तं जनं. तेसूति ञातिसालोहितादीसु. तथारूपस्साति अत्तनो ञातिसालोहितस्साति अत्थो. आरोचेतब्बाकारं दस्सेन्तो आह ‘‘सहेतुको’’तिआदि. तत्थ सहेतुकोति भब्बो. सोति उपट्ठाको. पटिपज्जतीति पटिददाति. एतन्ति कप्पियभण्डं. अजानित्वाति इणायिकभावमजानित्वा. पस्सन्तेनाति इणायिकं पस्सन्तेन. ‘‘अपस्सन्तस्स गीवा न होती’’ति इमिना पस्सित्वा अदस्सेन्तस्स गीवा होतीति दस्सेति.

पुच्छियमानोपीति ‘‘किं त्वं इणायिकोसी’’ति पुच्छियमानोपि. तन्ति इणायिकं. तत्थाति अञ्ञस्मिं देसे. तन्ति इणसामिकं. सोति इणसामिको. अयन्ति इणायिको. अयन्ति वचना. तत्थाति इणायिकस्स पब्बाजने. सामीचीति अनुधम्मता.

नन्ति इणायिकं. सोति इणसामिको. अस्साति थेरस्स. गीवा न होतीति सम्बन्धो. अच्छतूति आसतु उपवेसतूति अत्थो. सोति इणायिको. ईदिसोति सहेतुको वत्तसम्पन्नोति अत्थो. अतिआराधकोति वत्ताचारेन थेरस्स अतितोसको.