१. पठमसिक्खापद-अत्थयोजना
९७८. चित्तागारवग्गस्स पठमे रञ्ञो कीळनट्ठानं अगारं राजागारन्ति वचनत्थं दस्सेन्तो आह ‘‘रञ्ञो कीळनघर’’न्ति. चित्तं अगारं चित्तागारं. आरामन्ति नगरतो नातिदूरआरामोति आह ‘‘उपवन’’न्ति. उय्यानन्ति सम्पन्नपुप्फफलताय उद्धं उल्लोकेत्वा मनुस्सा यन्ति गच्छन्ति एत्थाति उय्यानं. पोक्खरणिन्ति पोक्खरं पदुमं नेतीति पोक्खरणी. पञ्चपीति राजागारादीनि पञ्चपि. सब्बत्थाति दस्सनत्थाय गमने च गन्त्वा पस्सने चाति सब्बेसु.
९८१. ‘‘अज्झारामे’’तिआदिना आरामे ठिताय आरामतो बहि कते राजागारादिके पस्सन्तियापि अनापत्तीति दस्सेति. तानीति राजागारादीनीति. पठमं.