३२. निस्सयनिद्देसो

निस्सयोति –

२३०. ब्यत्तस्स पञ्चवस्सस्स, नत्थि निस्सय कारियं;

यावजीवम्पि अब्यत्तो, निस्सितोयेव जीवति.

२३१. एकंसं चीवरं कत्वा, पग्गण्हित्वान अञ्जलिं;

उक्कुटिकं निसीदित्वा, वदे यावततीयकं;

‘‘आचरियो मे, भन्ते, होहि,

आयस्मतो निस्साय वच्छामी’’ति.

२३२. पक्कन्ते पक्खसङ्कन्ते, विब्भन्ते वापि निस्सयो;

मरणाणत्तुपज्झाय-समोधानेहि सम्मति.

२३३. निस्साय न वसेलज्जिं, अपुब्बं ठानमागतो;

आगमे चतुपञ्चाहं, ञातुं भिक्खुसभागतं.

२३४. अद्धिकस्स गिलानस्स, गिलानुपट्ठकस्स च;

याचितस्स अरञ्ञे वा, सल्लक्खन्तेन फासुकं;

सभागे दायकेसन्ते, वसितुं ताव लब्भतीति.