८. उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना

उपस्सुतिन्ति यथा उपकुज्झं ‘‘समीपकुज्झ’’न्ति वुच्चति, तथा उपस्सुति ‘‘समीपस्सुती’’ति वेदितब्बा. यत्थ ठितो सुणाति, तं ठानन्ति अत्थो. सुतीति पनेत्थ परेसं वचनसद्दो च. सो हि सुय्यतीति सुति नाम. उपसुय्यति वा एत्थाति उपस्सुति. ओकासो हि सुति नाम. इमेसं सुत्वाति एत्थ ‘‘वचन’’न्ति पाठसेसो.

समुट्ठानादीनि अतीतद्वयसदिसानीति न गहेतब्बानि. थेय्यसत्थसमुट्ठानं. सिया किरियं गन्त्वा सवने. सिया अकिरियं ठितट्ठानं आगन्त्वा वदन्तानं अजानापनवसेन समुट्ठानतो. ‘‘सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदन’’न्ति लिखितं.

उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.