३. हसधम्मसिक्खापदवण्णना

‘‘चिक्खल्लं वा’’ति वचनतो सक्खरम्पि खिपनकीळाय कीळतो दुक्कटमेव. उपरिगोप्फके पाचित्तियं, अञ्ञत्थ दुक्कटन्ति पाचित्तियवत्थुअत्थवसेन ‘‘उदके हसधम्मे पाचित्तिय’’न्ति वुत्तं.

इदं सञ्ञाविमोक्खं चे, तिकपाचित्तियं कथं;

कीळितंव अकीळाति, मिच्छागाहेन तं सिया.

एत्तावता कथं कीळा, इति कीळायं एवायं;

अकीळासञ्ञी होतेत्थ, विनयत्थं समादये.

एकन्ताकुसलो यस्मा, कीळायाभिरतमनो;

तस्मा अकुसलं चित्तं, एकमेवेत्थ लब्भतीति. (वजिर. टी. पाचित्तिय ३३६);

हसधम्मसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.