६. चारित्तसिक्खापदवण्णना

सभत्तो समानोति निमन्तनभत्तोति पोराणा. सन्तं भिक्खुं, अनापुच्छा, पुरेभत्तं पच्छाभत्तं, अञ्ञत्र समयाति अयमेत्थ चतुब्बिधा अनुपञ्ञत्ति. तत्थ समया द्वे समया. भत्तियघरन्ति निमन्तितस्स घरं वा सलाकाभत्तादिदायकानं वा घरं. ‘‘समुट्ठानादीनि पठमकथिनसदिसानि, इदं पन किरियाकिरिय’’न्ति पाठो, ‘‘इध निमन्तना अकप्पियनिमन्तना’’ति एके.

पुरेभत्तञ्च पिण्डाय, चरित्वा यदि भुञ्जति;

सिया परम्परापत्ति, पच्छाभत्तं न सा सिया.

पच्छाभत्तञ्च गमिको, पुब्बगेहं यदि गच्छे;

एके आपत्तियेवाति, अनापत्तीति एकच्चे.

कुलन्तरस्सोक्कमने, आपत्तिमतयो हि ते;

समानभत्तपच्चासा, इति आहु इधापरे.

मता गणिकभत्तेन, समेन्ति नं निमन्तने;

विस्सज्जनं समानन्ति, एके सम्मुखतापरे.

सन्निट्ठानत्थिकेहेव, विचारेतब्बभेदतो;

विञ्ञू चारित्तमिच्चेव, सिक्खापदमिदं विदू. (वजिर. टी. पाचित्तिय २९४);

चारित्तसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.