४. अत्तकामसिक्खापदवण्णना

दुट्ठुल्लोभासने वुत्तप्पकारायाति दुट्ठुल्लादुट्ठुल्लजाननसमत्थाय. परस्स भिक्खुनो अत्तकामपारिचरियाय वण्णभणने दुक्कटं, ‘‘यो ते विहारे वसति, तस्स अग्गदानं मेथुनं धम्मं देही’’ति परियायवचनेपि दुक्कटं, ‘‘अत्तकामपारिचरियाय वण्णं भासेय्य, या मादिसं सीलवन्त’’न्ति च वुत्तत्ताति एके. पञ्चसु अङ्गेसु सब्भावा सङ्घादिसेसोवाति एके, विचारेत्वा गहेतब्बं. ‘‘इमस्मिं सिक्खापदद्वये कायसंसग्गे विय यक्खिपेतीसुपि दुट्ठुल्लत्तकआमवचने थुल्लच्चयन्ति वदन्ति. अट्ठकथासु पन नागत’’न्ति (वजिर. टी. पाराजिक २९५) लिखितं. उभतोब्यञ्जनको पन पण्डकगतिकोव.

अत्तकामसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.